مویز بیهسته نوعی خشکبار است که از خشکشدن انگورهای شیرین به دست میآید و برخلاف کشمش معمولی، هسته ندارد. این محصول طعم شیرین و بافتی نرم یا نیمهخشک دارد و میتوان آن را بهعنوان میانوعده، همراه صبحانه یا در تهیه برخی غذاها و دسرها مصرف کرد.
مویز بیهسته حاوی قند طبیعی، فیبر، پتاسیم و ترکیبات گیاهی است. به همین دلیل میتواند بخشی از یک رژیم غذایی متعادل باشد؛ اما به دلیل فشردهشدن قند و کالری در فرایند خشکشدن، بهتر است در مقدار مناسب مصرف شود. هنگام خرید مویز، به تازگی، میزان رطوبت، پاکیزگی، نداشتن بوی نامطبوع و اطلاعات درجشده روی بستهبندی توجه کنید.
مویز دارای قندهای طبیعی است و میتواند در مدت کوتاهی انرژی بدن را افزایش دهد. به همین دلیل، مصرف مقدار کمی از آن بهعنوان میانوعده برای افراد پرتحرک یا پیش از فعالیتهای روزانه مناسب است. بااینحال، افراد مبتلا به دیابت باید میزان مصرف مویز را در برنامه غذایی خود محاسبه کنند.
مویز مقداری فیبر غذایی دارد. فیبر به حرکت بهتر مواد در دستگاه گوارش و منظمشدن اجابت مزاج کمک میکند. برای بهرهمندی بهتر از فیبر، نوشیدن آب کافی نیز اهمیت دارد. مصرف ناگهانی مقدار زیاد مویز ممکن است در برخی افراد باعث نفخ یا ناراحتی گوارشی شود.
پتاسیم یکی از مواد معدنی موجود در مویز است که در عملکرد طبیعی عضلات و سیستم عصبی نقش دارد. میزان مواد مغذی مویز به نوع انگور، روش خشککردن و شرایط نگهداری آن بستگی دارد. مویز نمیتواند جایگزین مکملهای تجویزشده یا رژیم غذایی متنوع باشد.
انگور و فرآوردههای آن حاوی ترکیبات گیاهی هستند که خاصیت آنتیاکسیدانی دارند. این ترکیبات میتوانند در کنار سایر مواد غذایی گیاهی، به مقابله با استرس اکسیداتیو در بدن کمک کنند. مقدار این ترکیبات در محصولات مختلف متفاوت است و نباید از مویز انتظار درمان بیماری داشت.
مویز بیهسته را میتوان با مغزهایی مانند بادام و گردو، همراه شیر یا ماست و در کنار جو دوسر پرک مصرف کرد. ترکیب آن با مواد غذایی دارای پروتئین و چربیهای مفید، میانوعده متعادلتری ایجاد میکند و ممکن است به احساس سیری بیشتر کمک کند.
مویز در تهیه عدسپلو، انواع پلو، کیک، کلوچه، حلوا، فرنی و سالاد استفاده میشود. نوع بیهسته به دلیل آمادهسازی آسان، برای استفاده در غذاها و میانوعدهها کاربرد بیشتری دارد. پیش از مصرف، بهتر است محصول از نظر وجود ناخالصی بررسی و در صورت نیاز شسته و خشک شود.
مویز را میتوان بهصورت مستقیم و در مقدار کم مصرف کرد. مقدار مناسب برای هر فرد به سن، میزان فعالیت، وضعیت سلامت و ترکیبات دیگر رژیم غذایی بستگی دارد. بهتر است مویز را جایگزین بخشی از تنقلات شیرین مانند آبنبات و شکلات کنید، نه اینکه آن را بدون محدودیت به برنامه غذایی اضافه کنید.
برای تهیه میانوعده، مقدار کمی مویز را همراه با چند عدد مغز خام و بدون نمک مصرف کنید. همچنین میتوان آن را روی جو دوسر، ماست یا سالاد میوه ریخت. ترکیب مویز با خوراکیهای دارای پروتئین میتواند باعث شود قند موجود در آن با سرعت کمتری نسبت به مصرف تنها جذب شود؛ بااینحال، افراد مبتلا به دیابت باید همچنان مقدار مصرف را کنترل کنند.
در غذاهایی مانند عدسپلو، مویز را پس از پاککردن و شستوشو، برای مدت کوتاه با مقدار کمی روغن تفت دهید. حرارت زیاد یا طولانی ممکن است باعث سوختن قندهای طبیعی و تغییر طعم محصول شود. برای مصرف در کیک و دسر نیز بهتر است مویز را از قبل بررسی و در صورت نیاز کمی مرطوب کنید.
افرادی که دندان حساس، پوسیدگی یا مشکلات لثه دارند باید توجه کنند که مویز حالت چسبنده دارد و ممکن است بین دندانها باقی بماند. پس از مصرف، نوشیدن آب و رعایت بهداشت دهان و دندان توصیه میشود.
مویز را در ظرف دربسته، محیط خشک و خنک و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری کنید. اگر محصول رطوبت زیادی پیدا کند، ممکن است به هم بچسبد یا مستعد کپکزدگی شود. در صورت مشاهده کپک، بوی ترش یا نامطبوع، تغییر رنگ غیرعادی یا وجود حشرات، از مصرف آن خودداری کنید.
مویز حاوی مقدار محدودی آهن است، اما نمیتوان آن را درمان کمخونی دانست. افراد مبتلا به کمخونی باید علت مشکل را با آزمایش مشخص کنند و درمان توصیهشده پزشک را ادامه دهند. مصرف مویز میتواند تنها بخشی از یک رژیم غذایی متنوع باشد.
مویز به دلیل داشتن قند طبیعی و کالری فشرده، در صورت مصرف زیاد میتواند دریافت کالری را افزایش دهد. مصرف مقدار متعادل در کنار رژیم غذایی مناسب معمولاً مشکلساز نیست، اما برای مدیریت وزن باید مقدار آن را در مجموع کالری روزانه در نظر گرفت.
مویز حاوی قند طبیعی است و میتواند قند خون را افزایش دهد. افراد مبتلا به دیابت باید مقدار مصرف را محدود و با نظر پزشک یا متخصص تغذیه تعیین کنند. مصرف مویز همراه با خوراکیهای شیرین دیگر توصیه نمیشود.
مویز میتواند در مقدار کم بخشی از میانوعده کودکان باشد. برای کودکان کمسن، خطر گیرکردن مواد غذایی در گلو را در نظر بگیرید و مویز را متناسب با سن کودک آماده کنید. در صورت وجود حساسیت یا بیماری زمینهای، با پزشک مشورت شود.
هر دو از خشکشدن انگور به دست میآیند، اما نوع انگور، رنگ، اندازه، میزان شیرینی و روش خشککردن آنها متفاوت است. مویز معمولاً از انگورهای تیرهتر و شیرینتر تهیه میشود و نوع بیهسته آن برای مصرف مستقیم و آشپزی آسانتر است.
اگر مویز بهصورت فلهای خریداری شده باشد، پاککردن و شستوشوی آن پیش از مصرف اهمیت بیشتری دارد. محصولات بستهبندیشده را نیز باید مطابق دستور درجشده روی بسته مصرف کرد. پس از شستوشو، مویز را کاملاً خشک کنید تا زودتر خراب نشود.
جهت خرید با اعتبار تربپی یا دیجیپی وارد سایت دوم ما شوید: barakat-plus.ir